Na derse de zî ma bala xo danê karan ser. a) Karo întransîtîf (bi tirkî: geçişsiz) Karo ke subje keno eke nêvîyaro çîyêna ser, întransîtîf (bi tirkî: geçişsiz) o. Nimûneyî: “O tim huyeno.” “A zî huyena.” “Ti ameyî.” “Şima yenê.” “Ê ameyê.” Seke aseno karo întransîtîf de nêrî, makî û zafhûmarîya karî rasterast subje ra eleqedar ê. b) Karo transîtîf (bi tirkî: geçişli) Karo ke subje keno, eke şexsêk yan çîyêna ser o tesîr bikero yan zî bivîyaro çîyêna ser, transîtîf (bi tirkî: geçişli) o. Karo transîtîf de cewabê persanê “çi, senî, kamî” esto. Nimûneyî: “Mi sayî werdî.” “Aye kincî deştî.” “Ey cixara şimite.” “Şima derse ezber kerde.” “Înan nan werd.” c) “Karo Nêmcet” (Kopula) Kirdkî de yew kar (fîîl) esto ke temam nîyo, “karo nêmcet” o, tena demeyê nikayinî de ancîyêno. Tirkî de nê karî ra vanê “ek fiil”, îngilîzkî de zî “copula” (kopula) vajîyeno. Kirdkî de no kar zemîran, sifetan û nameyan ra cîya nusîyeno. Nimûne: “A kam a, o kam o, ê bînî kam ê? A Zelal a, o Welat o, ê zî wendekar ...
Yorumlar
Yorum Gönder