Dersa Ziwanî - 6 (Mesderê Karan)

Ma na derse de bala xo danê mesderê karan (fîîlan) ser.
Kokê “kar”î û “sufîks”êk bêrê têhet û -bê ke rewşa karî kes yan zemanî wa girêdaye
bo- nameyê karî bêro viraştiş, vanê “mesder”. Nimûne:

berd + ene = berdene (bi tirki “götürmek”)
kerd + ene = kerdene (bi tirki “yapmak”)
ant + ene = antene (bi tirki “çekmek”)

Kirdkî de di tewirî sufîksê (sonek) mesderê karan estê:

1) “-iş”, “-yîş” û “-îyayîş”
2) “-ene” û “-yene”

Hem sufîksê mesderî “-ene”/“-yene” û hem zî “-iş”/“-yîş”/“-îyayîş” tayê mintiqayan de
hem sey mesderê karî hem zî sey nameyî vajîyenê. Ma vajîn ke kerdene/kerdiş (yapmak, yapma)
û dayene/dayîş (yapmak, yapma).

Grûba Xebate ya Vateyî seba ke ziwanê nuştişî de asanî (rehetî) bibo, formê “-ene”/“-yene”
sey sufîksê mesderî, formê “-iş”/“-yîş”/“-îyayîş”î zî sey sufîksê nameyî tercîh kerdê.

Sufîksê “-iş”, “-yîş” û “-îyayîş” teqabulê sufîksanê “me” û “ma”yê tirkî kenê. Seke vanê “etme” û “yapma”.
Yanî sufîksê “-iş”, “-yîş” û “-îyayîş” gama ke dusîyenê peyê karî ra, kar ra name virazenê. Ma vajîn, “kerdiş”,
“dayîş” û “kişîyayîş”.

Sufîksê mesderî “-ene” û “-yene” zî teqabulê sufîksanê “mek” û “mak”ê tirkî kenê. Seke vanê “etmek” û “yapmak”.
Yanî sufîksê “-ene” û “-yene” gama ke dusîyenê peyê karî ra, nameyê karî virazenê. Seke vanê “kerdene”, “dayene”.

Kitabê Rastnuştişê Kirmanckî (Zazakî) yê Grûba Xebate ya Vateyî de zî yeno vatiş ke “-yîş” eslê xo de “-iş” o
labelê gama ke herfa vengine (sesli harf) dima “-iş” bêro, di venginî yenê têhet, o wext “y” sey herfa
pêragirêdayene dekeweno mîyanê di venginan û “-iş” beno “-yîş”. Nimûne:

da + iş = daiş (da + y + iş = dayîş (bi tirki “vermek”/ “verme”)
gêra + iş = gêraiş (gêra + y + iş = gêrayîş (bi tirki “gezme”, “dolaşma”).

 Labelê eke eslê karî bi herfa bêvenge (sessiz harf) biqedîyo, no “-iş” nêvurîyêno (nebedilîyêno). Mavajî:

berd + iş = berdiş (bi tirki “götürme”)
kerd + iş = kerdiş (bi tirki “yapma”)
ant + iş = antiş (bi tirki “çekme”)

Suffîkse Mesderî: “-ene”/“-yene”
Bi sufîksanê mesderî “-ene” û “-yene” nameyê karî virazîyeno. Seke vanê “kerdene”, “werdene”, “dayene”, “zanayene”.
Karê pêrabesteyî (bileşik fiil) de, formê “-ene”/“-yene” û çekuya bîne cîya nusîyenê. Nimûne:
“nan pewtene”, “germ kerdene”, “pêro dayene”, “pira dusîyayene”
Labelê seba ke bi sufîksanê mesderî yê karan “-iş”, “-yîş” û “-îyayîş” kar ra name virazîyeno,
coka ganî her tim kar ra beste binusîyê. Nimûne:
“nanpewtiş”, “germkerdiş”, “pirodayîş”, “piradusîyayîş” (*)

___________

(*) No metn rojnameyê NEWEPLî hûmare 6, rîpel 2 de weşanîyayo.

Not: Amadekerdişê nê metnî de ma kitabê “Amadekerdox: Grûba Xebate ya Vateyî, Rastnuştişê Kirmanckî (Zazakî), Weşanxaneyê Vateyî, Îstanbul 2005” ra îstîfade kerd.
ROŞAN LEZGİN

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nuştox Seyîdxan Kurij ra derheqî folkorî Çewlîg de yewna kîtab Arwûn û Lûy – Sonikî Çoligî

Dersa Ziwanî - 8 (Karî-II)